Wielki Post

  „Odwieczna prawda znana od pradziada
  Z prochu jesteśmy, w proch się obracamy
  Tę starą prawdę popiół przypomina
  Gdy przed kapłanem głowy pochylamy”

  Józef Jeżowski

  Skończył się karnawał. Pogasły już światła balowych sal, zamilkły dźwięki muzyki i nadszedł ten szczególny w naszym życiu czas – czas wyciszenia, czas refleksji, czas potrzebny do ponownego zastanowienia się nad sobą …
  I czas, który poprzez mękę i śmierć naszego Pana przygotowuje nas do radosnego Zmartwychwstania.
  Spróbujmy zatem kolejny raz przystanąć, zadumać się może, dokonać pewnych podsumowań i kochać. Tak zwyczajnie kochać Boga i człowieka.
  Na progu Wielkiego Postu życzę tego wszystkim Wam, moi kochani i sobie. Sobie również.

  Szczęść Boże

  S. Ewa Pollus